وقتی میگن خلیل الله همه یاد ابراهیم میفتیم آخه ابراهیم دوست خدا بود ...آخه کلی امتحان پشت سر گذاشته بود....
آخه ابراهیم بود که به خاطر خدا به آتش افتاد و در اون حالت کمک فرشته ها رو قبول نکرد و گفت :خدا برای من کافیه ....خدا هم آنش رو بر ابراهیم برد و سلام کرد
اما خدا یه بنده دیگه هم داشت ....حسین ...که خودش و خانوادش تو آتش جهل یه عده سوختن ودم نزد...تا با امر به معروف ونهی از منکر تا آخر دنیا آتش جهنم رو به برد و سلام بهشت برای بنده های خدا تبدیل کنه ....
ابراهیم خلیل الله بود برای اینکه سه شب خواب دید تا یقین کنه که خدا اسماعیل رو ازش به عنوان قربانی میخواد ...رفت ولی خدا قربانی رو بهش بخشید....
اما حسین ....حسین تمام فرزندان و برادرش را قربانی عشق کرد و بدن های پاره پارشون رو روی زمین دید ...
ابراهیم خلیل الله بود چون وقتی ساره ازش آرد خواست برای این که خجالت نکشه تو خرجین رو پر از سنگ کرد و برد خدا سنگ رو براش آرد کرد....
اما حسین ...حسین تمام اهل بیتش تشنه بودن ..رفت دنبال آب ولی آب نبود...به دخترش گفت تشنگی تو برای من سخته ولی ..ولی کاری از دست من بر نمیاد ..زبانش رو تو دهان دخترش گذاشت ..ولی خشک خشک خشک بود.....
ابراهیم خلیل الله بود برای اینکه زن و فرزند خرد سالش را در بیابانی بی آب و علف گذاشت و رفت در حالی که دعا میکرد که خدایا دل های مردم را با ایشان مهربان کن ....
اما حسین تمام اهل بیتش را در بیابانی بی آب و غذا تشنه و گرسنه و داغ دیده گذاشت و هنگام خدا حافظی میگفت :آماده ی اسارت باشید ...آماده ی روز های سخت....
عجب دلی داشت حسین ....
حسین خلیل الله بود یا ابراهیم ؟
************************************
اگه یه قطره اشک ریختی من و هم دعا کن
